دست خالی ...

دست هایم  خالی  اند ...

جای  خالی   دست  تو  را    هیچ کس   برایم   پر  نمیکند... 

راست میگفت شاملو:

" دست خالی  را  باید   بر  سر کوبید" 

جای تو خالیست ...

تا  چشم   کار  می کند   جای   تو   خالیست ...

دستهایت ... دردهایم ...

دستهایت دور اسـت...
دردهـایم نزدیک...

بی تو ...

بی  تو 

روزگارم  را   سیاهی   ول نمی کند

   موی  سرم  را   سپیدی ...

خنده هایت ...

 چقدر   دلتنگم   برای    یک   ثانیه   دیدن    خنده هایت ...

بابا ...

بابا   یعنی ...

قشنگ ترین    کلمه  دنیا

که   هیچ   مترادفی   نمی توانی    برایش   پیدا   کنی ...

اتفاق های تلخ ...

نیستی

و

اتفاق های  تلخ  ساده   می افتند ...

باز شب جمعه رسید و دلتنگی زیادش...

چه  میهمانان  بی  دردسری  هستند   اهل قبور ...

نه  ظرفی  را  آلوده  می کنند  نه  با  حرفی  دلی  را  آزرده ...

فقط  قانعند  به  یک  فاتحه  در  شب جمعه

نیستی...

نم  کشیده  چشم هایم

  حالا  که نیستی

روشن  نمی شوند...!

پدر ...

ای   دریغا     راد مرد    لطف    و   رحمت    درگذشت

  اسوه   صبر    و  تلاش   و    کار    و    همت   درگذشت

  او    که   با    عشق   علی    قلبش    به   سینه   می تپید

گشت   تسلیم   قضا   و    با   رضایت     درگذشت

حرف دل ...

کاش  میشد   صداها    رو   هم    کنار   عکساشون   قاب    کرد    روی    دیوار 

بی خبر رفت...

خدایا ،  تکیه گاهم   بی   خبر     رفت!

امیدم،  آسمانم،   ماهِ  ماهم،  بی خبر   رفت!

به  وقت   بارش   طوفان سختی

ندارم من   پناهی، جان پناهم  بی خبر   رفت!!

بی تو میمیرم...!!

قبل  از   آنکه   جنازه ام   را  به    خاک  بسپارند

وصیت می کنم   روی   قبرم بنویسند:

چقدر گفتم بی تو می میرم...

داغ نبودن تو ...

 باران که می زند

همه چیز تازه می شود

 حتی داغ نبودنِ تو ...

به یاد دو بوسه ...

به یاد دو بوسه:

اولی وقتی که بچه به دنیا میاد  پدر می بوسه بچه نمی فهمه .

دومی وقتی پدر از دنیا میره بچه می بوسه پدر نمی فهمه.

پدر...

یک  زمان  در  خواب  غفلت  زیستم

در     کنار ِ     من       پدر        بیدار       بود

تا  که  از  خواب   گران   برخاستم

ناگهان  دیدم   پدر   در   خواب  بود

پیر شدم ...

             عکست را نگاه می کنم

             این عکس پیر نمی شود
                                                                                                                                                                                               اما پیرم می کند

هفت سین امسال!

ما  هستیم  و  هفت  سینی  که  امسال  شش  سین   دارد

چرا   که سبزی   حضور   تو    در   کنار   ما    و   در   خانه  نیست ...

این روزها...

گریه کار کمی است برای توصیف نداشتنش...

این روزها   به  رفتا ر  پر شکوهی  شبیه  مرگ  فکر  می کنم!

سال نو!!!

 مهربان پدرم:

تحویل نمی گیرم

سالی را  که  بدون  تو  تحویل شود...

باور نمی کنم ...

خاکم به سر شده است که بی بال و پر شدم

ای دل  تو هم بنال که از اشک تر شدم

با قدرت تمام  چه آهی کشید دل

آن لحظه  که از خبری  با خبر  شدم

با این همه نشانه  دو دل مانده ام هنوز

باور نمی کنم که دگر  بی پدر  شدم

تو نیستی ...

تو نیستی اما طنین صدای گرم و دلنشینت
روح خسته ام را نوازش میدهد

تا می گویم پدر
از زخم عمیق دلم خون اندوه فوران می کند
گویا مرحمی بر این زخم نیست

روبرویم در قاب عکس سیاهی
به سفیدی پر کبوتران نشسته ای
و به من نگاه می کنی
ومهربانانه لبخند میزنی

کاش می توانستم وقتی به تو نگاه می کنم
من هم لبخند بزنم اما
تا نگاهم به نگاه مهربان تو گره می خورد
بغض در گلویم می شکند
و آسمان چشمم آرام آرام می بارد
و کویر زرد گونه ام را خیس می کند

دست بیرحمی تمام قلبم را
در پنجه سهمگین خود می فشارد
میدانی دست کیست ؟!

دست سنگین و سرد روزگار
دست بیرحمی که ترا ازمن گرفت

برایت فاتحه می خوانم اما
انگار فاتحه دلم را می خوانم

چه سخت است دوربودن از تو
وچه شیرین است روزی که
باز در آغوش تو  آرام بگیرم

 

اگه بابام بودش ...

جمله ای که یه نفر بعد از پدرش همیشه

وقتی که ناراحته،

وقتی که خوشحاله ،

وقتی که کسی اَذیتش کرده،

وقتی که گرفتار میشه،

وقتی که دلش گرفته،

با حسرت میگه:"اگه بابام بودش..."

دگـــر بابا نمی آید ...

فلک در یاد می مانی، بدان تاوان این را از تو می گیرم

فلک داغ دلم کردی، بدان داغت کنم یکشب

پدر رفتی به آرامی خدا پشت و پناهت باد

علی شیر خدا در روز محشر میزبانت باد

پدر، جانم، عزیزم، مهربان بابا، چرا رفتی؟

چه پیش آمد که ناگه مهر ببریدی؟

پدر، ای کاش می ماندی

هنوز این واژه را قلبم نمی فهمد" دگر بابا نمی آید"

دگر بابا نمی آید که دستم را به دستانش گره سازم

دگر بابا نمی آید

ولی ای کاش می آمد

ولی ای کاش یک لحظه، فقط یک لحظه یک لحظه

به دنیای غریب و بی کسی هایم سری می زد

عجب دردی دلم دارد، دلم امشب دگر در سینه میمیرد

دلم غمگین غمگین است، غمم سنگین و سنگین است

ندارم طاقتی دیگر ...

غم جانکاه پدر ...

رنج پی در پی من

                   غم پیوستهٌ من

                                  به خدا نیمی نفس باقیست

                                                                         بس...

همه از درد نهان 

                  و غم دلتنگی هاست

                                           غم دوری ها 

                                                            غم شوری ها

غم مرگ پدرم

                    که نمیدانم او

                                ز چه دردی رفته

                                                 و نمیدانم او 

                                                              به چه حالی 

                                                                              مرده!

و نمیدانم او

           به من چه می گفته

                              قصه دلتنگی ها 

                                               غم عصیانی من

                                                                   ای خدا بس

                                                                                     دیگر...

غم جانکاه پدر 

                 رنج پی در پی من

                                          غم جانکاه پدر 

                                                              غم جانکاه پدر ! 

منبع: وبلاگ سایه عمر

رفتنت ...

مــن گــمان می کــردم،

      رفتنــت ممــکن نیســت

                 رفتنــت ممــکن شــد،

                        بــاورش ممــکن نیســت

                              و تــو نمــی دانــی، نه!

                                    کــه چــه دردی دارد،

                                       خــلاء جــای تــو را حــس کــردن

                                           و همــین درد هــمه جــان مــرا می کــاهــد

                                                          و تــو نمــی دانــی، نه!

چهل روز گذشت ...

چهل روزه که بابا را نديديم - - - گلي از روي ماه او نچيديم

چهل روزه چراغ خانه خاموش - - - نگردد ياد تو هرگز فراموش

عزيز و مهربان بودي تو بابا - - - چقدر شيرين زبان بودي تو بابا

تمام دوستان دل‌شکسته - - - کنار تربت پاکت نشسته

تمامي سوگوارند اي پدرجان - - - خوشامد گو پدر بر اين عزيزان

کاش می شد نروی ...

کاش می شد نروی تا تک و تنها نشوم
بی تو دیوانه ترین عاشق شیدا نشوم

کاش می شد نروی یا که مرا هم ببری
تا که با چشم ترم این همه رسوا نشوم

سفرت زخم غریبی به دل من زده است
تا نیایی ز سفر من که مداوا نشوم

التماس همه دنیا بکنم برگردی
کاش می شد نروی غرق تمنا نشوم

دل من چشم به راه و نگران می پرسد:
چه شود گر نروی این همه تنها نشوم؟

ای عسل چشم خدا پشت و پناهت اما
بی تو ای کاش که من راهی فردا نشوم

هجران ...

مذهب و دین و تمام هستی و جانم، پدر

بر همه رنج و غم و محنت تو درمانم، پدر

ناگهان رخت سفر از بین ما بربستی و

مهر خاموشی زدی بر هر دو چشمانم، پدر

رفتی و با رفتنت خون بر جگرهامان فتاد

تیره شد ناگه ز غم خورشید تابانم، پدر

آخر از هجر تو سر بر دشت و صحرا می زنم

از کفم بردی دل و دین عقل و ایمانم، پدر

وعده دیدار ما شد روز محشر جان من

تا قیامت از غمت نالان و حیرانم، پدر

جای خالی تو ...

آنقدر جای تو خالیست . . . !

که هیچ گزینه ای آن را پر نمی کند . . .

حتی همه ی موارد . . . !!!