گاه باید سرنوشت را

با آغوش باز

در آغوش کشید

ماننده ی علی(ع)

شب ِمعراج ِقدر

 

 

گاه باید از آن گریخت

به هر تدبیر

ماننده ی حُرّ

 ز لشکرِ هم زنجیر

 

 

گاهی هم

شکست و پیروزی بهانه ست

بهانه های ناچیز

باید با تقدیر جنگید

 به هر تقدیر

 

گاهی باید با سرنوشت خود بسوزی و بسازی

ماننده ی زندانی

درکمین پیروزی

 

شایسته و بایسته

تدبیرِ تقدیر ست

به هنگام و

 خوب

 

 

تدبیر ِتقدیر

آزاد راه ِآدمی ست

این راه ِآدمی ست

(مهدی فَر زه)