گاهی چه ساده میگیریم ، چه ساده گناه می کنیم ، چه ساده خدارو نادیده میگیریم

در نهایت چه ساده به سمتِ خدا بر می گردیم ، چه گستاخانه دعا میکنیم ، چه

احمقانه طلبکاریم ، چه ناجوانمردانه توبه میکنیم و باز دوباره...

گاهی وقت ها هم هست که به حال ِ خیلی ها که به خدا رسیدن غبطه می خوریم...

و باز غبطه میخوریم اما در عین ِ حال راه ِ قبلی ِ خودمونو پیش میگیریم

و باز غبطه غبطه غبطه... می خوریم!!!

خوش به حال ِ اون هایی که راه ِ رسیدن به خدا رو پیدا کردن ...

اینجور آدما تو امتحان های خدا تو سختی ها تو شادی ها همیشه

شکر گزارن واسه همینه که شاگرد اول ِ کلاس ِ خدا میشن

اما یکی مثل ِ من که همیشه ناله میکنه تو امتحانات ِ خدا رد میشه ...

اما یکی مثل ِ تو که تو امتحان های ِ خدا صبر به خرج میدی قبول میشه...

غبطه میخورم به شاگرد اول ِ کلاسِ خدا ...