و   باز  درد   سینه ام ...


و   دوباره   آهی   سرد ...


و   دوباره    اشک ها    مجال     هیچ کاری   را    به  من   نمی دهند ...


و   در   سکوتی   مرگبار،    زیر  لب   زمزمه  میکنم :


پدر عزیزم روزت مبارک


  و  در  بهت  و ناباوری خود   فرو  می روم


و  دوباره سکوت ...